Vakansjie

Ik zou nog even terugkomen op onze vakantie, in Reggio Calabria. Het was natuurlijk fantastisch. Anderhalve week lang zon, zee, Sicilie als uitzicht, vrienden, lezen, witte wijn en vis. En dat dan in overvloed. Het was te kort, maar wel genoeg om even helemaal weg te zijn en het schoolbord schoon te vegen.




Lucas en Jacqueline en Tijmen en Roemer en Eva kwamen vanuit Sicilie naar Reggio toe om ons te ontmoeten. We hebben heerlijk op ons strandje gezeten, al Tempietto, en daar gelunched. Het is ongelooflijk hoe weinig we hoefden af te rekenen voor een uitgebreide tafel met verse visjes, salades, cola's, witte wijn, bier, ijs en koffie. Voor zeven man 80 euro. Hoe doen ze dat? En alsof het niets is, 's avond natuurlijk weer uitgebreid dineren. Op het water, in Scilla. Een van de mooiste dorpjes die ik heb gezien in Italie.

Reggio Calabria

Morgen vertrekken Menzo en ik voor anderhalve week naar Reggio Calabria. Kado's mee, voor de Drie Musketiers (Aldo, Mimi en Salvatore), op Schiphol nog iets leuks kopen voor Nino (vorig jaar van hem een fles wijn uit mijn geboortejaar gekregen, alsof het niets is) en dan vliegen naar Napels, trein naar Reggio. Dan krijg je dit:



Ach ja, het is even niet anders. Maar daarna mag ik lekker weer werken. Anderhalve week even geen berichtjes dus.

We slapen in een hele mooie Bed & Breakfast, bij Sergio en Luca. En we eten teveel en te lekker. Maak je geen zorgen, het komt goed!

Schuitje varen...

...wijntje drinken. Dit weekend twee feestjes: een van Jan Ad, die 50 werd.



Wat een man! Zingend op zijn eigen feest als Frank Sinatra meets Wim Sonneveld, in de Stadshoeve in Zunderdorp, even ten noorden van Amsterdam. Tussen de hooibalen, met drie grote pannen paella, 100 van zijn beste vrienden, en een 10-plus-mans-band met drie zangeressen. Zo wil ik ook wel 50 worden.



En de dag erna, het verjaardagsfeest van Bonnie. Met Markus, hun kinderen Max en Nina, en Menzo's neven Jon en Mart. De kade af en weer terug. Er is weinig leuker dan varen op het Amsterdamse water.

Feestje

Op TV zie ik nu Will Smith, een oude held van me. Er komt geen einde aan hoe leuk ik hem vind. Is vast niet hip, maar I don't care. Will is gaaf. Hij treedt op voor Nelson Mandela, op het 46664-concert in Londen. En door het feestje dat daar plaatsvindt moet ik denken aan feestjes in het algemeen - en de feestjes die eraan zitten te komen. Dat zijn leuke dingen voor de mensen!





De gelijknamige langspeelplaat is toevallig te koop maar dat terzijde.








Van Wim Sonneveld is het maar een kleine stap naar mijn goede vriend Jan Ad, die dit weekend een groot feest geeft voor zijn 50e verjaardag. Jan Ad speelde ooit met zijn theatergezelschap Toetssteen een fantastische Wim Sonneveld. De beste die ik ooit gezien heb. Ben er twee keer naar toe geweest en zou morgen weer gaan als het kon - ware het niet dat ik naar Jan Ads feestje ga.

Nog meer feestjes op de rol: aanstaande donderdag naar Massive Attack in Westerpark. Zo'n beetje iedereen uit mijn vriendenkring die ervan houdt, is erbij. Dat wordt gruwelijk. En, alsof het niets is: Goldfrapp in het voorprogramma. Tssss. Imagine my luck.

En over nog geen maand zit ik in Reggio Calabria, waar het ook weer elke nacht feest is op het strand. Zes strandtenten aaneengesloten naast elkaar, met steengoede muziek, duizenden feestende jonge mensen met blote voetjes in het zand, cocktails 'a non finire', en een rookverbod dat heel goed werkt omdat het op het strand lastig handhaven is. Supersfeer, iedereen vindt elkaar leuk en aardig en je loopt al tegen een praatje aan zodra je je omdraait of lief lacht. Fedde LeGrand is heer en meester, net als de zonnebril midden in de nacht, de witte herenpantalon en de glittertasjes van de veel te jonge meisjes. Je kan onderuit in de Thaise wit leren banken in de Buddha-hoek, dansen in het zand of met je Caipirinha naar de sterren kijken, liggend op een van de strandbedjes.

Vakansjie!

Werk is maar een lastige hindernis tussen je vakanties, tenslotte, en daarom alvast even een vrij anoniem voorproefje van hoe je dan zit, met je voeten bijna in zee, vrolijk babbelende Italianen naast je en de bar op wink-afstand.



Maar tussen de vakanties door tref je het ook wel eens, met een hele leuke baan. Zoals bij De Nieuwste Show. Zie hier de ochtendvergadering op de dag van de laatste uitzending. Zeer geinspireerd, en Patrick stelt voor dat we de geplande gast afbellen (niet sexy genoeg). Hij heeft wel een reeel idee wie we kunnen vragen.